Aandacht voor surfteam in de kranten

Ons Team tijdens het NK in Domburg

3e plaats Fabian

2e plaats Pascal

1e plaats Danny

Foto's Danny Bastiaanse

Teamcoach Ricardo Salawanej

1e wedstrijd NK

Pascal v d Mast 2e plaats open men

Danny Bastiaanse 1e plaats longboard men

Fabian Salawanej 3e plaats Grommets

Jorn v Keulen 4e plaats grommets

Thnx to trainer Ricardo Salawanej voor de training

Thnx to Surf Benelux for the support

Deining op het surfwater

Veel mensen verwachten het niet, maar de Nederlandse surfer kan uitbundig zijn gang gaan voor de Nederlandse kust. FOTO: JARNO SCHURGERS

DOOR NOL DE VRIES

De ingrediënten om de Nederlandse surfer naar de wereldtop te brengen zijn in ruime mate aanwezig in ons land. Het moet alleen allemaal worden samengevoegd. Michael Schmitz, oprichter van SurfBenelux, wil die taak graag op zich nemen.

SCHEVENINGEN – Het Zeeuwse Domburg vormt zaterdag het decor voor de eerste van drie wedstrijden om het Nederlands kampioenschap (golf)surfen. Slechts een handvol van de nationale surfscene, die bestaat uit zo’n vijftienduizend serieuze surfers, is van de partij. Jammer, vindt voormalig pro-surfer Michael Schmitz. En onnodig, want volgens hem peddelt er op de golven voor de Nederlandse kust voldoende talent rond. Jongens en meiden die het in zich hebben om door te breken op Europees en mogelijk mondiaal niveau. „Het enige dat we missen hier is structuur”, zegt Schmitz. En daar wil hij verandering in aanbrengen.

Hij heeft zichzelf 5 jaar de tijd gegeven om de Nederlandse surfwereld in kaart te brengen door nationaal een sterke organisatie op te zetten. Zijn droombeeld is met SurfBenelux als overkoepelend orgaan de samenwerking aan te gaan met de Belgische surffederatie en de HSA (Holland Surf Association). Verder ziet hij toekomst in een goed georganiseerde verenigingsstructuur en moet een solide basis worden gelegd met een actieve ledenwerving. Om de ontwikkeling van talenten in betere banen te leiden, denkt Schmitz aan regionale trainingscentra (Domburg, Den Haag/ Scheveningen en Wijk aan Zee) en een nationaal trainingscentrum.

„Pas als je een goede fundering hebt, kun je gaan bouwen”, verklaart hij zijn opzet. „De gemeente Den Haag, NOC*NSF en watersportverbond hebben al aangegeven dat ze het wel zien zitten, maar laten ook weten dat ze niet met verschillende bonden in zee willen gaan. Logisch. Wij zitten ook niet te wachten op situaties als bij het snowboarden, waar twee verschillende bonden FIS en TTR elkaar het licht in de ogen niet gunnen of zoals bij het darts en boksen, waar je met meerdere organisaties te maken hebt. Concurrentie is niet goed in dit geval. Daar zijn de surfers zeker niet bij gebaat. Daarom heb ik de gesprekken geopend met de HSA en de Belgische federatie om tot een verregaande samenwerking te komen.”

In de visie van Schmitz glijden er nog te veel onontdekte talenten over de Nederlandse golven. „Bij het NK, dat dit weekeinde van start gaat, staan er welgeteld veertig jongens en meisjes op de deelnemerslijst, terwijl er twintig- tot dertigduizend actieve surfers voor de Nederlandse en Belgische kusten te vinden zijn. Je moet ze alleen wel bereiken en als je ze hebt bereikt, moet je ze ook wat te bieden hebben. Via aangesloten verenigingen kun je de talenten eruit pikken en ze via de RTC’s aansturen en opleiden. Daaruit kun je een nationale selectie maken en die door middel van buitenlandse trainingsstages klaarstomen voor het internationale wedstrijdcircuit. Daarmee stimuleer en motiveer je jonge talenten.”

De ingrediënten om jezelf te ontwikkelen als surfer mogen dan aanwezig zijn in Nederland, om deel uit te maken van de mondiale top is meer nodig. Schmitz: „Veel surfers staan stevig op hun plank voor de Nederlandse kust, maar komen in bijvoorbeeld Frankrijk niet eens door de branding. Het is heel simpel om op het strand te gaan staan, naar zee te turen en te roepen dat ze het allemaal zo goed doen. Maar daar help je ze niet mee. Het kost tijd en energie.”

De eerste stappen zijn al gemaakt. Een selectie met de tien beste surfers (vier meisjes en zes jongens) is aangesloten bij Haags Goud. Ze hebben de beschikking over twee coaches, een voedingsdeskundige en een inspanningsfysioloog en kregen ze een lidmaatschap voor het fitnesscentrum, zodat ze altijd aan conditie en kracht kunnen werken. „De groep varieert in leeftijd van 12 tot en met 19 jaar. Surfers zijn tussen hun 21e en 28e op hun top, dus we hebben de tijd om ze te rijpen. En over een jaar gaan we kijken of er inderdaad vooruitgang wordt geboekt met dit project.”

Om verder en breder te gaan is geld nodig. Als voorbeeld gebruikt Schmitz het EK voor landenteams waar alleen al voor de deelname een surfer 1000 euro (per persoon) moet neertellen. Daar komen het verblijf, de reis en lokale onkosten nog bij. En toch, oordeelt Schmitz, is deelname aan internationale wedstrijden en trainingen op andere locaties onontbeerlijk om je als surfer te ontwikkelen. „Vraag maar aan Yannick de Jager (meervoudig Nederlands kampioen, red.), die net terug is van de Malediven, wat hij leert op alle verschillende spots waar hij komt. Daarom ben ik in gesprek met partijen als Philips, O’Neill en Red Bull om de faciliteiten te verbeteren en, laten we eerlijk zijn, voor financiële ondersteuning. Het is mooi om van surfen een topsport te maken. Dat je kunt surfen in Nederland en dat hier ook sterke surfers vandaan komen is wel bekend, nu nog nationaal de erkenning dat het een topsport is.”

covers voor de iphone 4/4s en de 5

De bus is klaar. thnx to blik op sign en hugo van driel

intervieuw Fabian met Provincie Zeeland

Fabian Salawanej

Als er iemand zich op jonge leeftijd al heeft gemengd in de surfcultuur, is het Fabian Salawanej wel. Fabian, geboren in 1998, woont in Middelburg en zit op de Nehalennia. Zijn passie voor surfen is groot. Hij is zelfs al zonder zijn ouders naar Californië (Amerika) en Marokko afgereisd om te surfen!

Wanneer ben je begonnen met surfen?

"Toen ik 8 jaar was, begon ik al een beetje met surfen. Mijn vader heeft me aangestoken. Hij was windsurfer en leerde mij golfsurfen op zijn windsurfplank. Ook ging ik vaak met mijn familie op vakantie naar landen waar je goed kan surfen, zoals Engeland, Frankrijk en Barbados. Ik keek op tegen mijn vader en merkte dat ik de surfsport erg gaaf vond. Mijn eerste echte training deed ik toen ik 9 jaar was, maar vanaf mijn 10e is het pas echt serieus geworden. Ik trainde vaker en ik begon me in te schrijven voor wedstrijden."

Hoe ben je ontdekt?

"In augustus 2010, toen ik 11 jaar was, deed ik via Sportshop Domburg mee aan een masterclass van Russel Winter en Nigel Semmens. Dat zijn twee professionele surfers uit Engeland. Nigel Semmens maakt nu vooral surfboards. Ze vonden mij opvallen in de groep. Jan Sanstra, de eigenaar van Sportshop Domburg, maakte mij toen lid van het surf team van de Sportshop. Dit was voor mij al een hele eer. Ik was het jongst van allemaal!

Wanneer merkte je dat je echt professioneel bezig was?

"Dat was aan het einde van 2011. Ik deed mee aan mijn eerste wedstrijd: de Nederlandse Kampioenschappen (NK) in Wijk aan Zee. Als je geselecteerd bent voor het NK, besef je wel dat je professioneel bezig bent."

Hoe vaak surf je?

"Dat ligt echt aan de omstandigheden. De wind moet goed staan om hoge golven te hebben. Surfen is ook seizoensgebonden. Meestal kun je alleen in het voorjaar en in het najaar goede golven pakken, maar ik surf meestal toch het hele jaar door. Als ik niet kan surfen probeer ik aan mijn conditie te werken door veel te skateboarden en te basketballen."

Wat is je favoriete plek om te surfen?

"In Zeeland heb je maar één plek waar je kunt golfsurfen, en dat is in Domburg. Daarom ga ik ook vaak buiten de provincie surfen. Ik ben al een keer naar Californië (Amerika) en Marokko geweest om te trainen. Dat is wel anders dan de Domburgse golfjes. Erg gaaf om dat op zo'n jonge leeftijd gedaan te hebben."

Wie is jouw grote voorbeeld?

"Dat is zonder twijfel Kelly Slater. Hij is een professionele surfer uit Amerika. Kelly Slater is al elf keer wereldkampioen geworden!"

Doe je vaak aan wedstrijden mee?

"Dat ligt er aan hoe veel wedstrijden er georganiseerd worden. Als er een wedstrijd is wil ik natuurlijk wel meedoen."

Hoe lang en hoe vaak moet je voor een wedstrijd oefenen?

"Eigenlijk oefen je niet voor een wedstrijd. Het kan namelijk zo zijn dat er twee weken voor de wedstrijd helemaal geen golven zijn. Ik bereid me altijd voor door meteen te gaan surfen als ik op de plaats van bestemming aankom."

Ben je wel eens zenuwachtig als je een wedstrijd moet surfen?

"Ja, meestal bij grote wedstrijden, zoals Eurosurf. Dit is een surfwedstrijd waarbij veel Europese landen meedoen. Ieder land dat meedoet heeft vijftien surfers, een hoop trainers, en nog meer toeschouwers. Er staat dan veel druk op je om goed te presteren. Iedereen kijkt namelijk naar je. Hier word ik wel zenuwachtig van."

Word je gesponsord?

"Ja, ik word gesponsord door Sportshop Domburg, Quiksilver en Strandpaviljoen Noordduine. Ik krijg kleding, surfboards en trips aangeboden door mijn sponsoren."

Wat was de gaafste wedstrijd waaraan je tot nu toe heb meegedaan?

"De Domburg Classic en Surf Benelux in Hoek van Holland."

Heb je al veel prijzen op zak?

"Ja, ik heb in 2012 een aantal leuke prijzen gewonnen. Ik ben eerste geworden bij de Surf Benelux in Hoek van Holland. Hier heb ik geld en een surftrip naar Frankrijk gewonnen, die ik deze zomer ga maken. Bij de wedstrijd van Quiksilver, de Domburg Classic, eindigde ik ook op de eerste plaats. Hier heb ik een surfboard, een reistas en een zonnebril gewonnen. Het surfboard werd gemaakt door Nigel Semmens en die mocht ik zelf laten maken zoals ik het wilde. Dit was erg gaaf. Ook deed ik mee aan de Zeeuwse kampioenschappen in Domburg. Naast de categorie junioren, mocht ik ook meedoen met open men, wat eigenlijk voor pas vanaf 18 jaar is. In hetzelfde jaar heb ik ook nog meegedaan aan twee gave wedstrijden in het buitenland, namelijk de Nederlandse Kampioenschappen in Vieux Boucau en de Europese Kampioenschappen in Lancanou. Dit ligt allebei in Zuid-Frankrijk. Bij het NK eindigde ik als derde en kreeg ik een mooie geldprijs. Tijdens het EK surfte ik in het juniorenteam. Dit team bestond uit 10 Nederlandse surfers. We zijn toen op de negende plek geëindigd."

Krijg je wel eens complimentjes over je sportprestaties op surfgebied?

"De mensen die het weten, zoals mijn familie en vrienden, geven wel vaak complimentjes. Je merkt ook dat het surfen in Scheveningen veel meer leeft dan in Zeeland. Als er een surfwedstrijd is, staat het nooit groot in de krant, zoals bij andere sporten. Dat vind ik wel jammer. Daarom vind ik het leuk dat er via het Scholierenloket meer aandacht wordt besteedt aan deze sport."

Hoe combineer je het surfen met school? Kun je bijvoorbeeld vrij krijgen als je een wedstrijd hebt?

"Tot nu toe is het nog nooit een probleem geweest. Als ik een belangrijke wedstrijd heb of een training in het buitenland, kan ik altijd vrij krijgen."

Word je veel gesteund door je familie?

"Ja, mijn familie steunt me enorm. Ze brengen mij altijd naar het strand als ik wil surfen en zijn vaak bij mijn wedstrijden aanwezig. Daarnaast kopen ze natuurlijk ook surfspullen voor mij. Hier ben ik ze enorm dankbaar voor."

Zou je jouw leeftijdsgenoten aanraden om ook te gaan surfen?

"Het is een sport waar enorm veel tijd in gaat zitten voordat het lukt. Als je het écht wil, zou ik hier al jong mee beginnen. En vooral niet opgeven, want het is de moeite waard!"